Familiegeschiedenis

Keluarga Taihuttu-Maruanaya,Coos, Maria, Adé, Jesaja (Anton), Lena

Keluarga Taihuttu-Maruanaya,Coos, Maria, Adé, Jesaja (Anton),
Lena

Ade Leatomu- Taihuttu en Truus Taihuttu- Kiesbrink, mei 2015

Ade Leatomu- Taihuttu en Truus Taihuttu- Kiesbrink, mei 2015

 

Toen wij in 1951 in al die boten stapten, voor een verblijf van 6 maanden in een vreemd en koud land, wisten de Nederlanders  al dat een snelle terugkeer er nooit zou komen.Men kende reeds onze lotsbestemming, behalve de KNIL-soldaten zelf ! Maar het meest raakte ik getroffen door vertellingen en geschriften over Hulaliu, de Ama Rima Hatuhaha en de Uli Hatuhaha.Vooral de onderwerping aan de Portugese en de Nederlandse zeevaarders / piraten, handelaren en uiteindelijke landveroveraars heeft het huidige lot van de Molukkers bepaald ! Hun normen en waarden, gepredikt met zwaard en musket, bleken toch niet zo nobel te zijn als onze voorouders veronderstelden. Het kenmerkt ook de rijke, maar o zo trieste geschiedenis van de Ama Rima Hatuhaha, bestaande uit Pelau, Rohomoni, Kabau, Kailolo en Hulaliu.

Samen met de andere Molukkers hebben onze voorouders – ten koste van vele offers –  geprobeerd een eind te maken aan de bezetting en uitbuiting van de Molukken. (Perang Hatuhaha, Perang Alaka, Perang Kapitan Hatuhaha Pattimura.)

Ook de Perang Iha op Saparoea tegen de VOC was een heldhaftige strijd van de oorspronkelijke bewoners van het huidige Ihamahu tegen dit schrikbewind.

Ik heb deze geschiedenis en onze sedjarah willen vastleggen voor de nakomelingen van de Hulaliunezen in Nederland. Verder kan deze website dienen als naslagwerk voor latere generaties om te ontdekken waar hun familienamen hun oorsprong vonden. Ik hoop dan ook, dat deze website een bijdrage kan leveren in de zoektocht van de Hurariu Anaï in Nederland naar hun afkomst.

 

portret max nieuwIk ben dus Max Taihuttu, zoon van Albertina Taihuttu (roepnaam Adé). Mijn moeder is een dochter van Leonora Taihuttu – Maruanaya, weduwe van Johan Taihuttu, sergeant in het KNIL. Ik ben geboren op 30 maart 1951 in Djakarta vlak voor onze grote zeereis met de “Asturias” naar het verre Nederland. Wij kwamen op 17 mei 1951 aan in Amsterdam en gingen via Amersfoort naar het kamp Schutsluizen in Tiel.Ons gezin bestond uit : Oma Eno, zoon Buang “Anton” Taihuttu, dochter Adé Taihuttu met haar 2 zoons Nico en Max, dochter Helena Taihuttu en zoon Costantinus Taihuttu. Oma verloor haar twee oudere dochters, Jospina en Martina aan mazelen, in het Jappenkamp “Teman Gungan” in Malang waar ze nu begraven liggen. Oma’s dan oudste dochter Maria trouwde in Indonesië met Philip Nicolaas Thenu en kwam later met haar man en oudste dochter Tina ook in Tiel wonen. Door Molukse politieke perikelen vertrokken de gezinnen Taihuttu en Thenu in 1953 naar Blerick en later naar Venlo. Ik bleef in Schutsluizen achter bij het kinderloze echtpaar Johanis Noija en Juliana Tuwanakotta; Johanis’ moeder (Paulina Maruanaya) en Eno’s vader (Samuel Maruanaya) waren broer en zus, zodat de bloedbanden volgens goed Moluks gebruik close genoeg waren om een kind af te staan.

johan oma janain tekst 

nico bintangs

Mijn broer Nico als zanger van de Bintangs eind jaren zestig,uit een pagina van “Beverpop”

 

oma en dee4

Leonara Taihuttu-Maruanaya en Albertina Leatomu-Taihuttu

Coos Taihuttu en zijn kinderen (2)

Coos Taihuttu met zijn kinderen: Leona, Leila en Andy.

 

Maria Thenu-Taihuttu en dochter Tina Papilaja-Thenu

Maria Thenu-Taihuttu en dochter Tina Papilaja-Thenu

De zus van Johanis Noija was tante Oba, getrouwd met oom Itja Titaley en met hun kinderen onderhouden wij anno 2016 nog steeds de gandong-banden via de Maruanaya-tak.

familieportret

In 1957 kwam Bob Titaley, zoon van oom Itja en tante Oba, bij ons in Schutsluizen wonen.
Anna Leatomu, één van de dochters uit het huwelijk van Adé en Domingus Leatomu, volgde in 1962.Zo groeiden wij met z’n drieën op in huize Noija.
Het gevoel voor Hulaliu en de gandong werd ons met de paplepel ingegoten door onze pleegouders.

Anton en Truus Taihuttu

Anton en Truus Taihuttu

Johanis was beter bekend als oom Nani bij de Hulaliunezen in Nederland. Zijn oma,de moeder van zijn vader Julius, heette Anaatje Laisina en haar broers waren Jacob en Gijs en haar zus heette Costaphina. De zoon van Jacob was opa Otto Laisina (Wormerveer), de zoon en dochter van Gijs waren opa Mias Laisina (Barneveld) en oma Abe Noija-Laisina (Vaassen). De kleindochter van Costaphina was tante Esther Siahaya-Sahureka (Assen).Oom Nani was voor niets en niemand bang, maar hij toonde altijd respect voor tete Otto en tete Mias, die hij altijd met Oom aansprak.

De eerste generatie Hulaliu-nezen in Nederland had een goede band met elkaar. Men zocht elkaar regelmatig op in de jaren 50, 60 en 70 , meer dan nu het geval is. Dit kwam natuurlijk omdat de mensen in een vreemd land zaten, ver van Hulaliu en hun familie van wie ze zelfs geen afscheid hadden kunnen nemen in 1951. Ook ik ging natuurlijk overal

Mia, Lena en Coos Taihuttu, Ereveld Pandu Bandung

Mia, Lena en Coos Taihuttu, Ereveld Pandu Bandung

mee naar toe, vooral naar speciale gelegenheden, zoals: masu minta (huwelijkaanzoeken), bruiloften, doopfeesten, belijdenissen en begrafenissen van Hulaliu-nezen. Oom Nani (Badu) was namelijk bij deze gelegenheden vaak woordvoerder van de grote Noija-clan, van de Laisina’s, van de Siahaya’s , van de Taihuttu’s,van de kleinere Maruanaya-tak en van oom Itja en tante Etha Matulessy in Nederland. Ook oom Nani Noija (Eba Aboru) uit Winterswijk was binnen de Hulaliu-clan in Nederland regelmatig woordvoerder bij deze ceremoniële plechtigheden.

Onze prachtige Bahasa Hulaliu/Hatuhaha was de onderlinge voertaal van de Hulaliu-mensen; een taal die mooier en origineler is dan het Maleis en die hopelijk nooit verloren zal gaan.Opgegroeid in deze unieke hechte familiesfeer van de eerste generatie Hulaliu-nezen, met de Bahasa, de adat-istiadat, de pela- en gandongschappen en de Kumpulan Hulaliu wil ik nu via deze website onze geschiedenis vastleggen voor ons nageslacht in Nederland.

Natuurlijk zijn de tijden veranderd en zoeken latere generaties Hulaliu-nezen in Nederland terecht een eigen weg in deze Nederlandse maatschappij. Toch blijft  deze derde en vierde generatie Molukkers trots op hun afkomst. Velen bezoeken Maluku en hun familie regelmatig .

HA Tiel in Hulaliu

December 2008.
Derde generatie Hurariu Anaï Tiel in de zee tussen Hulaliu en Saparoea.
Van links naar rechts: Batty en Johnny Taihuttu (van Dolfien), Jessy Berghout (van Anna) en op de rug gezien Boas Titaley (van Bob).

Maart 2011, Molukse voetballers in Maluku. V.l.n.r.: John Taihuttu (trainer), zijn zonen Gino en Didi en neef Stiva Taihuttu uit Den Bosch in de Baileo van Hulaliu bij de tiang Taihuttu.

 

Tattoo Andy Taihuttu (van Coos)

Tattoo Andy Taihuttu (van Coos)

Familiegeschiedenis
Beschouwingen