Beschouwingen

Hulaliu blijft nu eenmaal het dorp van onze voorouders, dat ons allemaal in Nederland met elkaar bindt. Molukkers kijken graag terug naar het verleden, naar kampongs, naar familielijnen en naar de mojangs. In de pagina Families in Nederland sinds 1951 heb ik een eerste opzet gemaakt om zo veel mogelijk eerste generatie Hulaliu2e generatie – vast te leggen.

Ik neem u mee op een reis in de historie, waarin de Islam, de Portugezen en de Nederlanders een onuitwisbaar stempel hebben gedrukt op het Molukse bestaan. Ik neem u mee naar een tijd waarin Molukkers keuzes moesten maken. Keuzes die uiteindelijk verregaande gevolgen zouden hebben voor dit huidige gebiedsdeel van Indonesië. Eén van de meest trieste gevolgen was, dat wij in 1951 met boten naar een ver en vreemd land werden verscheept, totaal onwetend van het feit dat de beloofde terugreis er nooit zou komen. Het leven bestaat nu eenmaal uit het maken van keuzes. Achteraf gezien, met de wetenschap van nu, kunnen we vaststellen dat de keuzes van onze voorouders, ingegeven door de omstandigheden, niet altijd even gelukkig waren. Onze voorouders baseerden hun keuzes op partnership, maar de Portugezen en Nederlanders hadden een ander doel voor ogen: zelfverrijking, uitbuiting, expansie en kolonisatie! Ik hoop dat de Hurariu Anaï nu en in de naaste toekomst de juiste keuzes maakt voor het voortbestaan van ons dorp Hulaliu manise en het welzijn van onze mensen !

Deze website weerspiegelt ook de dubieuze rol van de Portugezen en de Nederlanders, die onze voorouders hun structuur en geloven hebben opgedrongen. Maar ik plaats ook vraagtekens bij de rol van een Radja van Hurariu uit 1590. Inderdaad lang geleden, maar de gevolgen van de kolonialisatie zijn anno 2016 nog merkbaar. Hoe ? Kijk maar eens om je heen als je op Hulaliu of in de Molukken bent ! Van een land rijk aan natuurproducten zijn wij nu verdoemd tot het niveau van een ontwikkelingsland, met lokale corrupte Molukse gezagsdragers !

We moeten proberen hierin verandering te brengen. We moeten niet meer langs elkaar leven met die verfoeilijke christelijke arrogantie en misplaatste suprematie over moslims en de Islam, die ons door de Nederlanders zijn ingegeven. Moslims van Molukse origine hebben dezelfde Alfuru-afkomst, dezelfde adat-istiadat en dezelfde bahasa tanah als Christenen van Molukse origine ! Molukse moslims beheersen de bahasa tanah, waarin wij ons als Alfuru  onderscheiden van de rest van Indonesië, vaak nog beter dan het overgrote merendeel van de christelijke Molukkers op de Lease-eilanden ! Ook onze moslimbroeders en moslimzusters streven naar vrede, rust en veiligheid voor hun kinderen en hun kleinkinderen in de Molukken !

Het is tijd voor bezinning: Wij, nazaten van Alfuru, moeten onderkennen dat het grootste  probleem bij onszelf ligt: Onze voorouders, vooral de Kapitans, dachten en handelden op Nusa Ina instinctief en primair in het belang van de eigen familie, de eigen clan, de eigen kampong en het eigen territorium. Men was niet verdraagzaam naar indringers van buiten dit spectrum; acceptatie van meningen / gezag van andere Alfuru was moeilijk! Satu tidak mau tunduk buat jang lain. Langar sifat of ta sala, satu potong lain pun kapala ! Onderlinge oorlogen op Nusa Ina waren het gevolg en hebben onze voorouders doen migreren naar de andere eilanden ! Veel Molukkers laten zich nu nog leiden door: opportunistisch gedrag, egoïsme, egocentrisme, gebrek aan zelfreflectie, hanengedrag, weinig verdraagzaamheid, korte lontjes en vooral hebzucht! Deze eigenschappen zijn diep geworteld, waardoor wij door de eeuwen heen makkelijk een “onderlinge speelbal” werden voor vreemde mogendheden en hun invloeden ! De van oudsher met elkaar rivaliserende Patasiwa en Patarima maakten in de koloniale tijd hun keuzes op geloofsgebied, waardoor wij geneigd zijn om te vergeten dat wij één volk zijn.

“Dia sapa itu.., dorang kampong/pulau itu.., katong lebih…,wijk itu…enz. enz.” “Mari bersatu, eerst eenheid….” Herkent u deze gedachten en uitspraken misschien bij uzelf of bij andere Molukkers ? Eenheid is echter pas mogelijk wanneer wij ons Alfuru-instinct kunnen beteugelen! Dan pas kunnen wij elkaar leren accepteren en respecteren. Dan pas kunnen wij echt communiceren en leven met elkaar! Dat gaat niet vanzelf; daarvoor is zelfreflectie nodig en bereidheid je te verplaatsen in het gedachtegoed van de ander. Pas dan is duurzame vrede, eenheid en welzijn voor ons volk binnen bereik!

Hurariu Anaï, Molukkers in Indonesië, participeer daarom nog meer in alle geledingen van de Indonesische maatschappij, zodat wij ook  serieus worden genomen, vertrouwd en geaccepteerd worden en uiteindelijk mee mogen beslissen ! De weg om die impasse te doorbreken is nog zo ontzettend lang, maar begin er in ieder geval aan. Scholen, ziekenhuizen in Maluku, goede infrastructuur o.a. ten behoeve van de  mobiliteit/ toerisme, ruimte bieden aan investeerders t.b.v.werkgelegenheid, daar gaat het toch om voor ons volk ? Een utopie ? Neen, mits we wel afstand nemen van andere aspiraties en vooral van corruptie. Zie Cape Paperu van een Zwitsers echtpaar in google. Zwitsers, Duitsers, Oostenrijkers en zelfs Polen komen in Paperu hun duikvakantie doorbrengen ! Mijn pela-gandong van Paperu en de omliggende dorpen kunnen ook de vruchten plukken van deze  nieuwe toeristische trekpleister voor rijke westerlingen ! Is dit niet één van die kansen die wij graag willen voor onze mensen op Maluku ? Uiteraard wel met respect en behoud van onze traditonele adat-gronden. De autonomie daerah is in 1999 in gang gezet door Djakarta, maar onze eigen mensen hebben aan dit proces een eigen baatzuchtige invulling  gegeven. Corruptie, zelfverrijking,nepotisme, satu-kampong politiek door Molukse autoriteiten heeft de centrale regering in Djakarta in 2013 terecht doen besluiten om een niet-Molukker als gouverneur van Maluku te benoemen ! Een goed geleide autonomie daerah is de enige mogelijkheid voor de ontwikkeling van Maluku met een duurzame vrede als bonus voor onze mensen in de toekomst. Een andere politieke oplossing voor de Molukse archipel zal alleen maar een burgeroorlog betekenen met alle nare gevolgen vandien voor ons volk, Moslims en Christenen ! Ik roep in ieder geval de Hurariu Anaï in Nederland op om ons te distantiëren van die “andere politieke oplosssing” in het belang van ons dorp en onze broeders en zusters van de Uli Hatuhaha Amarima !

Deze website bevat onze sedjarah Hurariu : Kapitan Upu Lesia Pentury Noija, de Patarima, Alaka, de bahasa Hatuhaha, onze naamgeving, de Ama Rima Hatuhaha, de Uli Hatuhaha, de Perang Alaka 1 en Perang Alaka 2, onze Pelagandong  en Thomas Matulessy. En zo heeft elke kampong wel een eigen sedjara.

notes06      embleem taihuttu web

Gandong e gezongen door
Anak cucu Matulessy
op het strand Yanaïn

 

 

Hurariu, Ama Rima Hatuhaha kupa mese mese. Amatoo dari Hurariu anaï.

 

 Foto’s in deze website komen van Bob Titaley, Lesly Taihuttu, Fans Matulessy, Ima Birahy, Tommy Taihuttu en Bap Jeje Taihuttu .  

Familiegeschiedenis
Beschouwingen